Yeni Kitaplarim

Sevgili grubum Emziren Anneler'in arsivinde kitap tavsiyeleri bulmustum...Ve hic gec kalmadan internetten siparislerini verdim.
Ben ayni anda 4 kitap birden okuyabilen birisiydim, simdide dordune birden basladim, gerci kitaplar bilgi kapsamli olduklari icin 4 degil 12 tanesine birden baslayabilir insan diye dusunuyorum...Dar alanlarda kisa kisa okumalar halinde kaynak kitaplarimdan yararlanicam...
Takip edenler biliyordur ki benim kafamdaki soru isareti UYKU problemimiz, su anda birlikte yattigim ve cok keyif aldigim sevgili oglumla ortalama 3 sene daha birlikte yatmak istiyormuyum? Iste buna daha karar veremedim, ondan ote, bu cocugun deliksiz bir gece uykusu olursa gunduzleri daha mutlu bir bebek olur diye dusunuyorum.Aslinda o memesi ile cok mutlu, arada uyandiginda hayalini kurdugu seyin burnunun ucunda olmasi onu cok mutlu bir uykuya tekrar daldiriyordur ancak anne bu isten ne kadar mutlu bilemiyoruz...Daha cok yeni basladigim halde onerebilecegim bir kitap, ben cok sevdim, sanki bana uygun gibi, kitabi bitirip eger denemeler yaparsam sizleride haberdar ederim...Kitabin adi the no-cry sleep solution, yazari Elizabeth Pantley.
Ikinci kitabim ise, The Baby's Table. Kitapta, yemek tariflerinin yani sira hangi ayda hangi yemekleri yada sebze, meyveleri verebiliriz ona gore kategorize etmis yazar. Kanada ve Turk yedirme sisteminin arasinda sikismis kalmis birisi olarak bana cok iyi bir rehber olucak.
Bir diger kitap ise Raising our Children, Raising ourselves, yazari Naomi Aldort. Bu kaynagi neden edindigimi soracak olursaniz cevabim kultur farki olacaktir. Esimin El Salvador dogumlu Kanada'da yetismis biri oldugunu tekrar belirteyim.Simdi duruma bakarsak eger Latin kokenli bir kanadali ile Turk kulturunu harmanlarsak arada catistigimiz noktalar da cikiyor tabii...Bu catisma sirasinda elimizin altinda bir kaynak olsun istedim ve kitabin sadece onsozunu okuyabildim, yorumum ilerki zamanlarda olucaktir.
Bir diger kitap ise The five love languages of children.Bu kitabin bu versiyonunu okuyupta tavsiyeleri uygulayinca hayatimin olumlu yonde ne kadar cok degistigini anlatamam, o yuzden heyecanla okumayi bekliyorum.
Son olarakta Baby J'in sadece anne sutu ile yavas kilo aliminin ortaya cikmasindan sonra hemsirenin bana onerdigi kitabi, cocuklarini emziren yada formula ile besleyen tum annelere tavsiye ediyorum. Making More Milk, yazari Diana West. Bu kitap daha cok nasil sut uretirim ile birlikte, daha cok nasil besleyebilirim ve kilo alimini saglayabilirim yonunde.
Hepsinden yavas yavas faydalanmaya basladim, sonuc yorumlarimi daha sonra sizlerle paylasacagim...

Tesadufen Attachment Parenting (dogal ebeveynlik)

Hamile kaldigim andan itiraben, okumadigim kitap, arastirmadigim web sayfasi, konusmadigim tecrubeli anne kalmadi...Hamileligim sirasinda bebek hergun ne kadar milimetre buyur, ne hisseder, dna'si ne der falan fismekan, arastirdim durdum...
Dogumdan sonra sikca isittigim tek sey ise " e bu cocuk klavuzla gelmiyorki, ogreneceksin" oldu...
Hayir arkadasim ben klavuz istiyorum, is-ti-yo-rum...Iste bu kadar, hatta DOGUMDAN SONRA BEBEKLER ICIN KULLANIM KLAVUZU diye bir kitap cikarticam, hatta tum anneler bulusup ortak bir blog acip, klavuzluk deneyimleri oraya toplamali diye bir fikir var icimde...Hani her bebek ayni degil ya, bir suru anneden bir suru degisik bebek turunden ortaya cikan deneyimler..Nasil iyi fikir dimi...
Dedim ya elimde klavuz olsaydi keske...
Ben nebilim bebek aglarsa kucaga alinir, altina bakilir, gazi cikartilir, terlimi usudumu diye bakilir beslenir, sonra cocuk gene yatar....gibi bir donence soz konusu diye dusunuyordum...Ama evdeki hesap carsiya uymadi, ben cocugun memede uyumasina izin verdim, ne bilim cocuk memede uyur sandim, meger emzirdikten sonra uyanikta olsa yerine yatirmaliymis insan, su anda sigara tiryakisinden hallice, memeye bagli 4 ayi doldurmus bir oglum var...Geceleri basi tutup bin kere kalkip meme isteyen bir ahlaksiz(bu benim sevgi sozcugum)..
Bana o olmayan klavuzda denseydi eger binbir cesit ebeveynlik var, ona gore nasil bir ebeveyn olucam diye secerdim....Amma simdi teadufen dogal ebeveynligi secmisimde haberim yok...Uzerine, forumlar, tartismalar, karsi gorusler, kitaplar, seminerler, egitimler yapilmis bu Attachment Parenting hakkinda...Cok teredutluydum ve belkide hala oyleyim taki Asli Tur'un blogunu okuyana kadar. Icime biraz su serpildi, o kadar yuregi oksar bir sekilde yazmiski yaptigimin kotu olmadigi hissini verdi bana, ki Emziren Anneler grubundan sevgili Sureyya'nin tavsiyesine de uymustum bu ise baslamadan...
Ben bir ise falanda baslamamistim aslinda, caresizdim 'uyku' konusunda, buldugum cozum megerse AP likmis...Gerci bunun ne kadar dogru oldugunuda bilemiyorum...
Merak ettiniz dimi ne yapiyorum diye, evet ben oglumla yatiyorum, her gece emzirerek memede uyutuyorum - aglatarak yorgun ve bitap dusmesine sebep olarak uyutma yontemini secmedim- huzurla, mutluluk sesleri cikartarak uykuya daliyor oglum, ha bu bagimlilik yapti tabi bu ayri bir konu...Sonra gece 1 sularinda uyaniyor ama acliktan ama aliskanliktan meme ariyor, besikten aliyorum hooppppp benle birlikte yataga, o emiyor, birakiyor, memeyi yastik seklinde kullaniyor, burnunu sokuyor, sirtini donuyor, kendince takiliyor sabaha kadar, bazen karanlikta memeyi bulamayinca mizirdaniyor o kadar...
Bu ise nasilmi basladim, isteyerek olmadi, benim uykusuzluga hic alisik olmayan, hatta uyumayinca hasta olan, ise gitmekte zorlanan bir hayat arkadasim var...Ve ben kadinlik ic gudumle ve ayrica oglum bebecikken zaten emzirmek gerekliliginden kendim kalkiyordum, mizirdandikca....Derken koca salonda yatar oldu ve ben geceleri yardimsiz bir sekilde atlatir oldum ama bir muddet sonra bitap dustugumu anladim, hatta bu yorgunluk beni post-partum depresyona kadar surukledi, taaa ki bir aksam oglumu yataga yanima alip emzirmeye baslayana kadar...Ben isin kolayina kactim, oda memenin surekli burnunun ucunda olmasinin sarhosluguna kapildi, ikimizde alistik, hemde cooookkkk alistik...
Simdi bu durum bebelere ozguven, anne-baba'ya guven ve mutlu cocuk sonuclarini dogursada peki sorarim size anne-baba iliskisi nasil devam edecek...Ben bu durumdan simdilik cok mutluysam da yarin obur gun, esimden homurtular duymaya baslayacagimdan eminim...Bugun ugrayan patronumun esi Zohra, kizi Maya'nin 3 yasina kadar onlarla birlikte yattigini cunku daha bebekken geceleri yatakta emzirmeye alistirdigini soyleyice dumura ugradim. Tamam her cocuk ayni degil ama Baby J'in beni birakacagini pek sanmiyorum, e ben cocugumu 'birak aglasin' seklinde aglatamadigimdan tesadufen Attachment Parenting(dogal ebeveynlik) yolunu secmis oluyorum...
Acaba dogrumu yapiyorum?