Gelismeler...

'offf hayat cok mu zor ne?' bakisi

Koca Totolu bir inegim ben...Inek kismi sut uretimimden geliyor...
Emzirirken diyet yapmak pek kolay degil dedi doktorum, psikologum ise 'yoooo git bir diyetisyenle konus' dedi, ve beni direk doktora yonlendirdi...4 agustosa randevum var...Gerci Baby J gobeginden kurtulmak zor olucak, o ve ben bir butunduk son 15 aydir:) Zaten yavastan kati gidalara basladik, kakamizin rengi ve degeri bile degisti, anne sutundeki gibi degil, biliyorum deli diyeceksiniz ama ben biraz bi tuhaf hissettim kendimi...Oglum bir muddet sonra emmeyide birakacak benden iyice kopacak, sanki aramizdaki gorunmez gobek bagi gibiydi bu emisler, ama sayisi bile azalmaya basladi...Gerci memesiz uyumaz, anne kokusuz derin uykuya dalamaz kuzucugum. Ama cocugunun kakasini kiskanan tek anneyimdir heralde..
Iki disimiz var artik, ayakta durup ellerinden tuttugumuzda yurumek istiyor, ama hala kendi basina oturamiyor o ayri, ben kucugum ama pasalar gibiu abi hareketleri yaparim ben demeye getiriyor.Yulaftan ve elmadan nefret ediyor (yulafi bende sevmiyorum)...Armuta deli oluyor, seftali eh iste olmasada olur, muz yumusak ve kaygan yapisindan kaybetti...Tatli papatez hmmmm fena degilmis ifadesi ile yendi...6 aya cok az kaldi eline verecegim biftek parcasini emmesini seyredicem...Ha tabi bu arada bebe biskuvisi denendi sonuc olumlu ama o minicik ellerinde oyle sikiyorki paramparca ediyor sonra o koca eli agzina sokmaya caliyor o buyuk parcalarda agiza tabi...Allahtan diliyle ve buzusturdugu surati ile gerisin geri puskurtuyor, sonuc anne ustunu degistirir...
Uyku konusunu hic acmiyorum, konusmak ta istemiyorum,ama biliyorum ki attachment parenting yaparak oglumla birlikte yatiyorum, boylelikle ikimzde rahat ediyoruz...18 yasina kadar beraber yatacak degilizya...
Onun haricinde yurumeye alistirdigim gezenti oglum, tabiki sling in icinde, hergun sokak arar oldu, ancak cevrecilerin asiri hayvanseverligi yuzunden ilaclama yapilmayan Edmonton, sivrisinek istilasinda, yalan degil, cimenlikte yurumeye kalkinca ince bir bulut gibi ayaklanip ustunu kapatiyorlar, ben yanlislikla o gaflette bulundumda....Yeni Mei Tai slingimiz yolda, siparisini verdik postadan bekliyoruz, cok heyecanliyim, yeni slingimizle sirtimda tasiyabilecegim oglumu, heyyooooo....
Neyse ben artik kacar, dus ve yatak...

4.5 ay ve ilk dis patlagi...

Evet bugun 4.5 aylik olduk...Veeeeeeee bugun ilk disimiz ucundan patlak verdi, disetini yarmis ucucundan disari cikivermis..Evet biliyorum erken ama ne yapayim disi geri sokamamya...
son bir haftanin huysuzlugunun sebebi buymus demekki...Ana ogul, ilk dis heyecanina dans ettik yuksek sesli rock bir muzikle...Ben yeeeeeyyyyyy diye en ince ses tonumdan ciglik atarken oda bana eslik etti...
Bu mutlulugumuz 15 dakika surdu, cunku hala mizmiziz, hala canimiz aciyor...
Boklu tiryaki derdi babaannem, Baby J de boklu meme tiryakisi, heleki bu ara pek bir dustu memeye, yani ilk gunlerdedi gibi canim yanmaya basladi, dis cikinca yandim desenize...
Olsun yanayim, oglum icin yanayim, gene babannemin demesi gibi cok balli kaymakli...
Bugun ilk defa otobuse bindik, hemde iki kere...Gidiste pek bir heyecanliydik, ancak 2 saat terapide gecirince annesi icin, biraz miziklandi tabi, yuruduk azcik ardindan, kocaman kirmizi bir itfaiye arabasi gecti yanimizdan, bayildi, bayildi, agiz acik seyretti oyle...Zaten kirmizi en sevdigi renk...Bende icindekilere bayildim tabi, boylu poslu, endamli, yakisiklimi yakisikliydilar...Sonra tekrar otobuse bindik eve dogru gitmeye basladik..Amma ve lakin, bugun inandimki bebeklerin kirmizi isik sensorleri var, ne zamanki kirmizi isikta durmak icin vites kuculse bizimki miiiiiiiiiii diye basliyor, hatta millet basladi gulmeye...
Cok yorgunum, dis cikaran bebek anneleri ancak anlarlar halimden...