Son aylarda...

Nemi yaptim...
Hayatimda hic bu kadar buzlu su icmedim,
Yemedigim kadar mandalina, portakal yedim,
Nar en buyuk arkadasim oldu,
En buyuk askim beyaz peynirli domatezli tost,
Son aylarda kabaran buzlu kola histerileri,
Bol bol corba,
Ben oyle prenses muamelesi gormedim walla, yok sen otur ben yaparim yok burada,
Ama hergun aranip hatrim soruldu, buda pek hosuma gitti,
Evet horlardim ama hic bu kadar degil,
Alkol as erdim, sanki cok icermisim gibi,
Kendimi hic bu kadar hareket kabiliyeti kisitli hissetmemistim,
Hic bu kadar komik seylere aglamamistim, Rey'in kart oyununda beni yenmesine aglamak gibi....
Sokakta gordugum kopege aglar oldum.
Hic bu kadar tutumlu olmamistim.
Hic bu kadar seyahat etmek istememistim, o yuzden yeni hayatin trecking kangurusu hazir.
Hic bu kadar asik olmamistim, hic bu kadar sevilmemistim.
Hic bu kadar mutlu olmamistim...

Bir Kis Gunu Icimdeki Sessizlik...

Christmas derken bu sabah uyandigimda oda bitti...Bir kargasa, suregeldi Edmonton'da ve tabiki dunyanin bir cok yerinde. Alinacak hediyeler, kurulacak sofralar, pisecek hindiler. Birden bitiverdi curcuna, sehir sessizdi bir kac saatliginede olsa...
Simdi ise guzel bir Turk kahvaltisinin ardindan, ince belli bardakta keyif cayimi yudumlarken annem geldi aklima...Biz annemle keyif cayi, keyif kahvesi icerdik'hadi bitane daha' diyerek o sonu gelmesin istedigim sohbetlerimizin hatrina kimbilir kac demlik cay bitirmisizdir...Bugun Rey ile keyif cayi yaptik biraz, inatla Turklestirmeye calistigim hayat ortagim. Oda keyif aliyor, tabi aldigi 40 lbs, icin hayiflanmiyorda degil, sirf Turk yemeklerim yuzunden. Olsun saglik olsunda, gerisi onemli degil...
Bugun icim bir buruk nedense...Aslinda nedenini biliyorumda sozlere dokmek sanki biraz zor geliyor. Melegimi okuyorum, Aslimla konusuyorum, Sevi hasta(sadece grip), Can-Ozan-Sertan herkez gibi hayat mucadelesinde.Basak ogul buyutuyor...Meltem den uzun zamandir ses yok...Ben....Ben ise bu saydiklarimi yanimda istiyorum su siralar dahada yogun...Hormonlarimdan olsa gerek...Ha birde buradaki sahte TURK dostluklarindan olabilir...Hayatimin geri kalani Canadali, sikayetim yok, cunku saygi cok...Ama dedimya bu aralar paylasmak istiyorum oldugunca yogun...Melegin gobisime elini koyup oglunu hissetmesini mesela, Aslinin bana ayva cekirdigi kaynatmasini, hatta moda'da birer cay icmek...Gundogan sahilde icime oksiyen ve iyot cekmek...Her gordugum kisiden selam alip selam vermek... Sonra sobanin yanibasina kurulup kedi misali mirlamak...Bir sigara pufurdetmek (birakali 8 ay olmus...)
Ne bilim, dogum oncesi depresyonmu bu acaba....Hayatimda hic durmak istemedim ben, hep kosmak istedim, arada sakince dinlenmek sonrada yeniden kosmak...Simdi durdumya, durmak yaramadi sanki...Beklemek, hele beklemek, bilenler bilir bekleyemem ben...Simdi ise zoraki bir bekleyis icimde..Ha bugun ha yarin, biraz heyecan, biraz korku(canim tatlidirda biraz), biraz endise (nasil bakicam, nasil buyutucem, sagliklimi, nefes aliyormu) derken, kendimi disarida atamamanin sikintisiyla doldum tastim heralde...nereye atiyorum disarisi 1 metre kar, - dereceler, yollar kaygan, onceden takarmiydim yok asla....Simdi annelik icgudusu var icimde "Ya bisey olursa"...hic tatmadigim, hic yasamadigim bir duygu bu iste, klavuzum yok, varda turkce meali yok...Hani bir bilinmeze kosarkenki urkek ayak izlerim var...Hadi bakalim hayrilisi....