6 ay 19 gunlukken...

Desteksiz oturabiliyorum-zaman zaman geriye kaykilsamda, oturmanin tadina vardigim gunden beri yuzukoyun oynamaz oldum...
Emekleme egzersizleri yapiyorum- tum cesaretimi toplayip oturur pozisyondan one dogru atiyorum kendimi...
O kadar icten kahkahalar atiyorum ki annem benden daha cok guluyor...
Babaannemle tanistim, hic tanimadigim yabanci bir konusuyor, ama kulaga hos geliyor...
Sarisin hatunlara bayiliyorum, saatlerce cilve yapip oynayabilirim...
Saclarim sanki dalgali olacak, tipki anneminkiler gibi...
Uzun tahta kasiklari yiyip onlarla konusmaya bayiliyorum...
Artik iki elime birer oyuncak alip onlari birbirine vurabiliyorum...
Bardaktan yada pet siseden su yada sut icmeye bayiliyorum...
Emzik ve biberondan nefret ediyorum...
Elmo'yu cooook seviyorum...
Baska cocuklarin oyuncagimi elimden almasina izin vermiyorum...
Sabahlari uyaninca annemin memesinde cizgi film izlemeye bayiliyorum, annem buna sabah keyfimiz diyor...
Babama hayranim, o isten gelince gozlerimi suze suze kur yapmaya bayiliyorum...
Anneme sarilarak uyumaktan cok keyif aliyorum...
Annem ile babam gibi istahli degilim ama yavas yavas alisiyorum, peyniri cok seviyorum ama yogurttan nefret ediyorum...
Annemle slingin icinde uzun yuruyusler yapmak en buyuk zevkim...
Yeni tanistigim insanlarin yuzlerine dokunup onlari tanimak istiyorum...
Iki oyuncagimi birbirine vurarak ses cikartmak cok hosuma gidiyor...
Annemle guresmekten babamin omuzunda evi dolanmaktan cok mutlu oluyorum...
Altta iki disim var, usteki tek dis zorlamaya basladi, o yuzden biraz mizmizim...
Balkonda olup arabalari seyrederek yemek yemek daha bir eglenceli...
Amcamin yaptigi 'dumtis' sesi cok ama cok komik...
Zurafalar en sevdigim hayvanlar...
Kus sesleri ovalara yayilir bide twinkle twinkle little star en sevdigim sarkilar...
Annemin yaptigi kolajlara bakip, onlara dokunmak en buyuk oyunum, cokkkk tatlilar...
Ruya gormeye basladim, bazen beni korkutuyorlar...
Annem popomun cok tatli oldugunu soyluyor...
Ziplamaya ve hoplamaya bayiliyorum...Annemle butun mahalleyi ayaga kaldiracak kadar cigliklar atarak hoppalada hopluyoruz...
Banyo saatimi zor bekliyorum, bayiliyorum suya, ama neden beni hep bir muddet sonra cikartip o salak yesil havluya sarilyorlar anlamiyorum, ben hep suda kalayim istiyorum...
Sey bide ben annem ile babami cok seviyorum, onlara sariliyorum...

Gelismeler...

'offf hayat cok mu zor ne?' bakisi

Koca Totolu bir inegim ben...Inek kismi sut uretimimden geliyor...
Emzirirken diyet yapmak pek kolay degil dedi doktorum, psikologum ise 'yoooo git bir diyetisyenle konus' dedi, ve beni direk doktora yonlendirdi...4 agustosa randevum var...Gerci Baby J gobeginden kurtulmak zor olucak, o ve ben bir butunduk son 15 aydir:) Zaten yavastan kati gidalara basladik, kakamizin rengi ve degeri bile degisti, anne sutundeki gibi degil, biliyorum deli diyeceksiniz ama ben biraz bi tuhaf hissettim kendimi...Oglum bir muddet sonra emmeyide birakacak benden iyice kopacak, sanki aramizdaki gorunmez gobek bagi gibiydi bu emisler, ama sayisi bile azalmaya basladi...Gerci memesiz uyumaz, anne kokusuz derin uykuya dalamaz kuzucugum. Ama cocugunun kakasini kiskanan tek anneyimdir heralde..
Iki disimiz var artik, ayakta durup ellerinden tuttugumuzda yurumek istiyor, ama hala kendi basina oturamiyor o ayri, ben kucugum ama pasalar gibiu abi hareketleri yaparim ben demeye getiriyor.Yulaftan ve elmadan nefret ediyor (yulafi bende sevmiyorum)...Armuta deli oluyor, seftali eh iste olmasada olur, muz yumusak ve kaygan yapisindan kaybetti...Tatli papatez hmmmm fena degilmis ifadesi ile yendi...6 aya cok az kaldi eline verecegim biftek parcasini emmesini seyredicem...Ha tabi bu arada bebe biskuvisi denendi sonuc olumlu ama o minicik ellerinde oyle sikiyorki paramparca ediyor sonra o koca eli agzina sokmaya caliyor o buyuk parcalarda agiza tabi...Allahtan diliyle ve buzusturdugu surati ile gerisin geri puskurtuyor, sonuc anne ustunu degistirir...
Uyku konusunu hic acmiyorum, konusmak ta istemiyorum,ama biliyorum ki attachment parenting yaparak oglumla birlikte yatiyorum, boylelikle ikimzde rahat ediyoruz...18 yasina kadar beraber yatacak degilizya...
Onun haricinde yurumeye alistirdigim gezenti oglum, tabiki sling in icinde, hergun sokak arar oldu, ancak cevrecilerin asiri hayvanseverligi yuzunden ilaclama yapilmayan Edmonton, sivrisinek istilasinda, yalan degil, cimenlikte yurumeye kalkinca ince bir bulut gibi ayaklanip ustunu kapatiyorlar, ben yanlislikla o gaflette bulundumda....Yeni Mei Tai slingimiz yolda, siparisini verdik postadan bekliyoruz, cok heyecanliyim, yeni slingimizle sirtimda tasiyabilecegim oglumu, heyyooooo....
Neyse ben artik kacar, dus ve yatak...

Bahar gelmisken....

Sabah iki goz gozumun icine bakiyor, daha yesil degil, kahverengide degil, ikisinin arasinda bir renk, oyle hinzir bakiyorki, bugun senin canina okuyacagim gene, ama once biraz sirinlik yapayim der gibi bakiyor iki elini birbirine kavusturmus, tavandaki 4 kanadi olan fani izliyor...Sonra dissiz agzi ile kocaman bir gulus patlatiyor...Gozumden uyku akiyor, ah ne olur biraz daha uyusa diye geciriyorum icimden, yok olmaz der gibi minik bir el yuzume dokunuyor, hadi kalkalim der gibi...
Dayanmak ne kelime o guzel iki gozun mutlu mesut bakmasina, once koklayarak girisiyorum kendisine, sonra hasinlesip mincikliyorum, hatta her yerini guzelce bir opuyorum, kikirdiyor....
Uyuyunca ozlersin dediler, inanmadim ilk 3 ay, uyusada kendime zaman kalsa diye gecirdim icimden...Simdi ise koynunda gecirecegim zamani bekliyorum, nasilsa birazdan meme isteyecek...
Daha sosyal olmaya basladik oglumla, sali gunleri yerel anneler klubune gidiyoruz, bizden baska yaslari iki ay ila bes ay arasi degisen 10 anne ve bebek daha var...Hayati, tecrubelerimizi paylasiyoruz, basimizda bir uzman ondan destek ve ip uclari aliyoruz...Issiz hayatimiza biraz renk geldi anliyacaginiz...
Persembe gunleri terapi gunu, artik depresyonlu hissetmiyorum, iyilestimde demiyorum, cunku zaman zaman yokladigini hissediyorum, ozellikle kaybetme duygusu ile basa cikmakta zorlaniyorum...Terapiden bir arkadasimiz oldu, anne Kim bebek Rachel, Baby J den 1 ay buyuk, damak problemi ile dogmus, haziranda ameliyat olucak, oglumun en yakin arkadasi...Carsamba onlarla bulusuyoruz...Yoga'ya bu ay baslayamadik cunku anneler klubu ile zamanlari cakisti, olsun onumuzdeki ay insallah...
Oglumu cigliklarla, heyyooooooo larla, yeeyyyyyyy lerle buyuttugumden olsa gerek, ciglik atmasini ogrendi....Once kocaman bir ciglik geliyor arkasindan annesi gibi yuksek sesle konusma eylemleri, cok hosuma gidiyor, beni taklit ediyor ya....
Ellerinden tutup ayaga kalkmaya bayiliyor, bana yuksekten bakinca sevinc cigliklari yukseliyor, bayiliyorum...Oglen uykusuna yuksek sesli muzikle dans ederek dalmasina da bayiliyorum...Kucagimda uyuyakalinca arada sirada hala ordamiyim diye beni yoklamasina da bayiliyorum, ha birde elini elimin ustune koyup beni sevmesine de bayiliyorum...
Su depresyondan cikipta oglumun tum yaptiklarini gozlemleyebilmek kadar tadina doyum olmayan birsey yokmus...
Bugun piknige gittik, Baby J in ilk piknigi, parlak gunes isigi, hafiften urperten ruzgar ve sivrisinekler oglumun canini sikmayi basaramadi...Biz yerken oda eglendi etrafta gordugu, kazlara, kugulara, ac martilara bakarak, hatta kosusturan bebeleri seyrederek...
Anliyacaginiz, artik oglumla sokaga da cikabildigimize gore degmeyin benim keyfime...